Vergeet niet je GSM aan te zetten tijdens deze film.
In Nederland loopt momenteel een film, Bellicher: Cel. Een thriller over identiteitsdiefstal, een soort vervolg op de VPRO-miniserie Bellicher. De makers hebben een’second screen app’ ontwikkeld. Een soort spelletje voor op je iPhone, waarmee je op voorhand al wat extra info krijgt over de personages. Maar ook tijdens de film kan je verder spelen en als een echte Witse proberen raden wie nu de dader is.
Een leuk idee, maar ik vraag me af of film niet eerder een ‘lean back’ medium is. Ik word graag ondergedompeld in het verhaal. Tussendoor de smartphone aanzetten om mee te spelen, haalt me net uit die belevenis. Bovendien loop ik dan het risico om stukken van het verhaal net te missen. Of hebben ze de film bewust af en toe saai gemaakt, zodat ik nét zin krijgt om even naar de gsm te grijpen?
(meer hier)